This series of articles will feature various topics related to the history of pre-Spanish Philippines. Various topics are not mentioned in chronological order but these topics are ordered according to individuals, events and historical sources. (editor)
About 30, 000 years ago, a new wave of people called Negritos have reached the Philippines from the more northerly abodes in Central Asia passing through the Indian Subcontinent and reaching the Andamanese Islands. From thereon, the Negritos continued to venture on land bridges reaching Southeast Asia. While some of the Negritos settled in Malaysia, becoming what is now the Orang Asli people, several Negrito tribes continued on to the Philippines through Borneo. They had a Paleolithic culture. They live a nomadic lifestyle, roaming the forests and living in crude dwellings consisting of leaves and sticks. But they were skillfully adept in using the bow and arrow as a primary defense weapon. They also gathered wild plants for consumption.
European explorers called them Negritos as the diminutive for Negro, or little black person, referring to their small stature. They were mistakenly thought to be originated from Africa because of their similar appearance with Africans. However, the origins of the Negritos is still highly debated until now.
Aralin 1 3
Many experts believe that the Andamanese islanders have a common ancestry with the Negritos and it is believed that they have been isolated by the waves of Asian and Indo-Aryan migrations for thousands of years. The claim that Andamanese pygmoids more closely resemble Africans than Asians in their cranial morphology in a 1973 study added some weight to this theory before genetic studies pointed to a closer relationship with Asians.
However, another school of thought believed that the Negritos have closed affinity with the African pygmies and Australo-Melanesians. Other more recent studies have shown closer craniometric affinities to Egyptians and Europeans than to Sub Saharan populations such as that of African Pygmies. Walter Neves’ study of the Lagoa Santa people had the incidental correlation of showing Andamanese as classifying closer to Egyptians and Europeans than any Sub Saharan population. Multiple studies also show that Negritos from Southeast Asia to New Guinea share a closer cranial affinity with Australo-Melanesians. Further evidence for Asian ancestry is in craniometric markers such as sundadonty, shared by Asian and Negrito populations.
After the Ice Age, the land bridges melt down and the sea level has increased and that the only way of migration, thus the only way of migration left is through a dugout proa. A typical proa can be seen at the Manunggul Jar, a burial jar found in Palawan.
Pre Colonial Philippines: Our Unknown History: Ang Mga Negrito At Austronesian
About 3000 BC, a loose confederation of peoples known as ‘Nesiots’ ( Proto-Malays according to Jean Buxton), from what today is Indonesia, came to the Philippines. They were to become the ancestors of the present-day Luzon and Mindanao hill tribes. There were two waves of successive Nesiot immigration. The first wave saw a people who have light complexions, aquiline noses, thin lips, and deep-set eyes. The second wave of migration were shorter and heavier in physique, having darker complexion, thick lips, large noses, and heavy jaws.
Starting 4000-2000 BC Austronesian groups descended from Yunnan Plateau in China and settled in what is now the Philippines by sailing using balangays or by traversing land bridges coming from Taiwan. Most of these Austronesians primarily used the Philippines as a pit-stop to the outlying Pacific islands or to the Indonesian archipelago further south.
Those who were left behind became the ancestors of the present-day Filipinos. The Cagayan valley of northern Luzon contains large stone tools as evidence for the hunters of the big game of the time: the elephant-like stegodon, rhinoceros, crocodile, tortoise, pig and deer. The Austronesians pushed the Negritos to the mountains, while they occupied the fertile coastal plains.
Anotasyon Ng Mga Tesis At Disertasyon Sa Filipino
Settlements throughout the islands grew with several populations centers became centers of trade and commerce. As a matter of fact, the present barangays (smallest administrative units in the Philippines) were in fact originated from balangay.
02 Jan This entry was published on January 2, 2009 at 10:00 am. It’s filed under Filipiniana, History and tagged History, kasaysayan, philippines, pilipinas, pre-spanish, sinaunang. Bookmark the permalink. Follow any comments here with the RSS feed for this post.Ang mga Negrito sa Pilipinas, ayon kay H. Oey Beyer, ang sinasabing unang pangkat na dumating sa kapuluan ng Pilipinas noong mga may 20, 000 na taon na ang nakararaan. Diumano, pinaniniwalaang ring nanggaling sila sa Borneo at naglakad at tumawid sa pamamagitan ng mga tulay na lupa para marating ang Palawan, Mindoro at ilang bahagi ng Mindanao. Bagaman isa ito sa mga pinaniniwalaan, may mga pag-aaral na nagsasabing maaaring may iba pang nauna kesa mga Negrito. Kabilang sa mga pinakamatandang katibayan ang tao sa Tabon, kung kaya't may mga naniniwalang hindi mga Negrito ang naunang taong namuhay sa Pilipinas. Ngunit hindi pa rin natitiyak kung kailan talaga dumating ang mga Negrito sa kapuluan. Isa sa mga dating sapantaha ang naglalahad na nakarating sa Pilipinas ang Negrito noong huling panahon ng tag-ginaw (mga 30, 000 taon hanggang 18, 000 taon sa nakaraan), kung kailan bumabaw ang mga karagatan kaya't nakalakad ang mga tao sa lupang lumitaw mula Biyetnam, Indonesya at Malaysia. Ito ang sinapantaha sapagkat pinaniniwalaang hindi marunong ang mga Negrito sa larangan ng pamamangka at paglalakbay sa mga katubigan, partikular na sa mga karagatan, bagaman may mga ginawang paghahambing sa pagitan ng mga Negrito at ng mga aboriheno ng Bagong Guinea at Melanesya.
Sapagkat marunong gumamit ng palakol at askarol (batong pinatulis) ang mga tinutukoy na aboriheno, at may kaalaman din sa pamamangka, nagkaroon ng mga katanungan kung naging marunong din sa ganitong mga gawain ang mga Negrito. Subalit nagkaroon ng mga suliranin sa paghanap ng mga sinauna nilang kagamitang yari sa mgabato o mga katulad mula sa mga kasukalan ng mga kagubatan. Nalalaman lamang na may gawi silang nomadiko o palabuy-laboy, pagala-gala, at palipat-lipat ng mga pook, wala silang permanenteng tirahan, kahit man mga libingan ng mga namatay na kauri.
Panitikan Bago Dumating Ang Mga Kastila
Hinango ang salitang Negrito mula sa Kastilang negro, at nangangahulugang maliit na taong maitim, na tumutukoy sa kanilang maliit na pangangatawan. Ginamit ito ng unang mga eksplorador na Europeano na sinapantahang nanggagaling ang mga Negrito mula sa Aprika. Kung minsan, tinataguriang mga pigmi (mula sa salitang pygmy ng Ingles), na nagkukumpolsa kanila sa mga mamamayang may katulad na kayariang pangkatawan sa Gitnang Aprika. Gayon din, minsan ding ginagamit ang salitang Negrito sa mga pigming Aprikano.
Kung minsan pa rin, ginagamit din ang salitang Negroid para tukuyin ang mga pangkat na ito, partikular na sa kanilang panlabas na kaanyuhang pisikal, katulad ng buhok at kulay ng balat. Ayon kay James J.Y. Liu, isang propesor na panitikang hambingan (literaturang komparatibo), tumutukoy ang terminong Intsik na Kun-lun (Tsino: å´‘å´™) sa mga Negrito.
Kabilang sa kanilang pangkasalukuyang populasyon ang mga Aeta, Agta, Ayta, Ati, Dumagat at mga may 25 iba pang mga tribo sa Pilipinas; maging sa mga Semang tangway ng Malay, sa mamamayang Mani ng Thailand at 12 mga tribong Andamanes ng Kapuluang Andaman ng Indiya.
Kasapil Notes Midterm
Maliliit lamang ang mga Negrito sa Pilipinas. May mga Negritong umaabot lamang ang taas sa apat na talampakan. Maitim ang kanilang balat, pango ang mga ilong, makakapal ang mga labi at kulot na kulot ang maiitim na mga buhok. Bagaman walang katibayan kung ano ang mga pinakasinaunang kagamitan at kasangkapan ng mga sinaunang mga Negrito sa Pilipinas, kabilang sa mga kamakailang gamit ng mga pangkasulukuyang Negrito ang mga sumpit, busog, pana, at mga kagamitang gawa sa bato.
Sa Pilipinas, iilan na lamang ang natitirang kapangkatan ng mga Negrito. Nilalarawang wala silang tunay na tribo, kundi mayroon silang mga pagsasama-samang kaangkanan lamang. Kabilang sa mga ito ang mga Aeta ng Sambales, Kagayan at Isabela, ang mga Agta, Arya, Ata at Ati ng Panay at Negros, ang mga Baluga, ang mga Batak ng Palawan at ang Mamanuwa ng Mindanaw. Tinawag na Negros ang pook na Negros sapagkat napakarami ng bilang ng mga Negrito doon noong kapanahunan ng pagsapit ng mga Kastila sa Pilipinas. Tinawag namang Panay ang pook na Panay dahil sa katawagan ng mga Negrito sa isang halaman, ang aninipay.
Bagaman pagalagala ang karamihan sa mga Negrito, mayroon ding tumigil sa mga yungib at sa gilid ng mga bundok, ang dahilan kung bakit tinawag din silang mga taong-bundok. Mayroon namang mga gumamit ng mga pansamantalang tahanang yari sa mga sanga at dahon ng mga punongkahoy. Palipat-lipat sila ng tirahan upang humanap ng mga makakain. Nangangalap sila ng mga prutas, halamang-ugat, at anumang halamang maaaring kainin. Umasa rin sila sa kanilang kapaligiran kung kaya't nangisda at nangaso sila.
Did The Aeta's Or 'negritos' Of The Philippines Come From Africa?
Sa sari-saring mga pook sa Pilipinas, iba't iba ang naging mga katawagan para sa mga Negrito. Kabilang na nga rito ang mga katagurian sa Luzon na Aeta, Ita, Dumagat, Agta, Abian, Baluga, Remontado, at Pugot sa Luzon. Partikular sa Gitnang Luzon, ang pagtawag sa kanila bilang mga Aeta, Ita, at Baluga. Sa Siyera Madre kilala sila bilang Dumagat, Agta, Remontado, at Pugot. Sa pulo ng Panay, mas kilala sila bilang mga Ati, ang pinagmulan ng pagdiriwang na Ati-Atihan. Sa Gitnang Kabisayaan, kilala sila sa katawagang Ata, samantalang Mamanwa naman sa Samar at Leyte. Mayroon ding mga Negrito
Tidak ada komentar