Pangulo, Lider, Pinuno o kahit ano pa man ang gusto ninyong itawag, iisa lamang ang kanilang mithiin, at ito ay ang kaunlaran ng nasasakupan ng bansang pinamumunuan. Isa sa pinakamakapangyarihang posisyon na maaring makamit ng sinuman ngunit hindi lahat ay kayang gampanan ang kaagapay nitong mabigat na tungkulin. Hindi tatakbo ang isang bansa kapag wala itong gabay.
Ano nga ba ang mga katangian na kailangan ipamalas ng isang Pangulo ng Pilipinas upang matawag siya na karapat dapat sa sa kaniyang katungkulan na inatas ng sambayanan?
Noon, ang ating pangulo na si Ferdinand Marcos ay napatalsik sa kanyang tungkulin bilang pangulo ng Pilipinas sa kadahilanan ng kanyang malupit na pamumuno.
Ap Grade6 Quarter3 Module Week5
Sa kasalukuyan ang ating pangulo na si Rodrigo Duterte ay nagpapakita ng mga katangian na hindi kaaya-aya bilang isang Pangulo ng isang bansa. Mula sa pagmumura hanggang sa pagpatay, tila ang Pilipinas ay hindi na ligtas pang tirhan dahil sa kaniyang pamumuno.
Ang isang bansa ay hindi mabubuo nang walang namumuno. Ang pangulo ang siyang gabay at tinitingala ng buong bansa. Siya ang nararapat na maging magandang impluwensiya at huwarang pinuno. Tulad natin na ayaw diktahan ng sinuman sa kung ano ang gusto nating gawin, huwag rin sana natin itong gawin sa ating pinuno. Sa kabilang banda, ay marapat lamang na suportahan at maniwala sa kanyang abilidad. Sa kabuoan, hindi perpekto ang sinuman tulad ng ating mga tinatawag na Pangulo, pinuno o lider. Sila rin ay may mga kamalian ngunit sa tulong ng bawat isa, balang araw ay makakamit rin natin ang isang maunlad na bansang ating pinapangarap.
“Kapag nag-iisa lang tayo kakaunti lang ang ating nagagawa; kapag nagkaisa tayo napakarami nating makakamit.” – Aldrin Alegado Lakbay Sanaysay: Enchanted Kingdom
Unang Pangulo Ng Pilipinas
Bilang isang kabataan, madami akong gustong puntahan at marami akong gustong gawin. Isa na doon ay ang maghanap ng mga bagay na nagpapasaya saakin tulad ng paglalaro o simpleng panonood ng telebisyon. Pero minsan, naghahanap den ako ng bagay na alam kong ayaw ko pero gusto ko na ma-experience. Isa na dito ang Enchanted Kingdom.
Noong bata pa lamang ako, matatakutin na talaga ako sa mga bagay na sobrang bilis o sobrang taas, hanggang ngayon natatakot parin ako pero hindi eto naging hadlang para ma-enjoy ko ang mga rides na meron sa enchanted at ang bonding time kasama ang aking pamilya.
Sa huli, natakot man ako at di masyadong nakasakay ng mga rides dahil mas inuna ko ang pagkain, nagsaya parin ako kasama ang aking pamilya.
Patakarang Panlabas Ng Pilipinas Pagkatapos Ni Duterte: Mga Mahahalagang Konsiderasyon Para Sa Susunod Na Pangulo
Ang naging realisasyon ko sa lakbay na ito ay kahit gaano ka man katakot o kasangayon sa isang bagay na di mo gusto, meron paring mga tao na tutulungan ka upang tulungan ka at magkaroon ng masayang karanasan.
May mga iilang lugar sa Pilipinas na rin ang aking napuntahan ngunit isa ang Palawan sa pinakamagandang lugar sa bansa ang di ko malilimutan sa lahat ng aking binisita. Sa pagpunta ko sa Palawan ay kasama ko ang aking pamilya at walang makakapagsasabi ang saya na aking nararamdaman ng panahong yon. Halina’t samahan nyo ako sa aking paglalakbay sa El Nido, Palawan.
Inihanda na rin namin ng aking ina ang mga dadalhin na mga pangangailangan sa byahe. Nagdala na rin ako ng mga mapaglilibangan roon tulad ng aking mga materyales sa pagguhit. Sinalubong ako ng sariwang hanging dala ng lugar. Mahaba haba ang byahe namin patungo sa aming destinasyon, ang El Nido. Isa raw ito sa sikat na bayan sa Palawan, kung saan mas masisilayan ang gandang taglay ng nasabing pasyalan. Habang nasa byahe ay hindi ko mawari kung ano ang aking matutuklasan sa panibagong lugar na aking bibisitahin. Naiisip ko na ang mga balak kong gawin bago pa man ang aming byahe. Sa aming paglalakbay, ay kung ano-anong magagandang tanawin na ang aking nakita tulad ng mga nagtataasang mga bundok, sari-saring mga halaman at naglalakihang mga puno sa daan. Nasilayan ko rin ang ilang parte ng dagat at ito na angtugon na papalapit na kami sa aming paroroonan. Kitang-kita ko na ang bakas ng ngiti sa mukha ng bawat isa sa amin. Hangad namin na maging ligtas at masaya ang bakasyong ito kasama ang pamilya. Sa wakas, nakarating na rin kami sa El Nido, makalipas ang 6 na oras na byahe. Malapit ang naokupahang naming bahay sa dalampasigan kaya’t laking tuwa ko ng makita ito. Hilig ko na talaga ang pagpunta sa dagat, bata pa lamang ako. Kinabukasan ay nagsimula na ang aming tour sa iba’t ibang islang handog ng El Nido. Malayo pa lamang kami sa mga isla ay kita na ang linaw at ganda ng tubig dagat. Namumukadkad sa puno at mga halaman ang isla. May nakita rin kaming mga hayop tulad ng unggoy. Sa linaw ng tubig ay kitang kita ang mga naglalanguyang mga isda at iba pang matatagpuang lamang dagat. Pumunta rin kami sa kilalang atraksyon ng lugar, ang Underground River. Tila misteryo sa labas ang cave ngunit ibang-iba ito sa loob kung mapagmamasdan. Tila mahika ang nangyari sa pagpasok namin dito. Makikita ang mga naglalakihang bato na nakabubuo ng iba’t- ibang imahe tulad ng mga gulay, ang mahal na Mariang Birhen, si Hesus at Joseph, Jellyfish at iba pa. Hindi ko akalain na masisilayan ko ang ganitong kagandahan sa loob ng isang madilim at katakot takot na lugar. Sa bawat islang aming pinuntahan ay tila walang isa na hindi ka magsisising puntahan. Nakarating rin kami sa Small at Big Lagoon, na tila may pagkakaiba sa tempretura ng tubig. Sa Big lagoon kung saan nagniningning sa linaw ng tubig ay malamig naman ang temperatura ng tubig. Samantalang sa Small Lagoon, kung saan hindi gaanong kalinaw ang tubig ay siya namang init ng tubig rito. Kung anong ganda sa ibabaw ng tubig ay siya ring mahika sa ilalim nito. Nag-snorkling kami kung tawagin at nakita ko ang angking ganda ng yamang tubig sa isla ng El Nido. Samo’t saring mga isda at mga lamang dagat ang aming nakita. Tila ba sa telebisyon ko lamang nakikita ang tanawing ito.
Pdf) Sa Kamay Ng Inaasahan: Natagpuan Ang Madilim Na Kasaysayan (an Assessment Paper On Philippine Society And Revolution By Krissalyn L. Espiritu)
Sa bandang dulo, ay baon ko ang mga magagandang memoryang inihandog sa akin ng Palawan. Tila di masukat kung gaano ako kasaya nang araw na iyon. Maliban sa magagandang tanawin ay kasama ko paggawa ng di malilimutang memorya ang mga mahal ko sa buhay. Ipinagmamalaki ko ang bansang ito at ang pagiging isang purong Pilipino na nananalaytay sa akin. Pagkatapos ng nasabing byahe ay napagtanto ko na hindi na dapat ako lumayo pa sapagkat nasa harapan ko na ang mga magagandang tanawing handog ng Pilipinas.
Simula pa noong bata ako, ilang beses na ako nakarinig ng mga kwento tungkol sa baguio sa aking nanay. Kung gaano kalamig doon, kung paano may hamog na lumalabas na sa bibig nila sa lamig, kung gaano kaganda ang mga tanawin doon, atbp. Ngayon, nabigyan ako ng pagkakataon na pumunta na sa baguio sa wakas. Kasama pa ang buong pamilya ko at pamilya ng tatay ko na siyang dagdag saya sa aking pagpunta doon. Ako ay sabik na sabik na sa wakas makikita ko na ang probinsya ng baguio at ang mga pinsan ko na nakatira doon na noong bata pa ako ko sila huling nakita. Tumagal ng ilang oras ang aming biyahe papunta doon, at nung nakarating na kami dun sa tinatawag nilang “zigzag” ako ay lubhang nahilo, dahil dun hindi tuloy ako nakalabas sa sasakyan upang kumuha ng litrato nung sikat na ulo ng leon.
Nang makarating kami sa baguio ay napagdesisyunan namin na mag-ayos na lamang kami ng aming mga gamit sa cottage sa araw na iyon. Pagtapos namin mag-ayos ng mga gamit, nagkaroon ako ng pagkakataon na humabol sa mga ganap sa aking mga pinsan at iba pang mga kamag-anak. Kinabukasan, maaga kami gumising upang marami kaming mapuntahan. Inuna namin ang pagpunta sa sikat Strawberry Farm. Ngayon lang ako nakakita ng ganun kalawak na taniman ng strawberries. Pangalawa naming pinuntahan ay ang White House. Kami ay kumuha ng maraming litrato sa labas nito dahil bawal pumasok sa loob. Maraming nagbebenta ng pasalubong at napabili kami buong pamilya ng inde sinasadya. Pagtapos non, ay kumain kami ng hapunan sa isang restawran na tinatawag na “Good Taste” ang laki nito at mura ang mga pagkain dito kumpara sa Quezon City. Kinabukasan, kami naman ay pumunta ng PMA. Samu’t sari ng kagamitan at sasakyan na ginamit sa digmaan ang nakita namin doon. Pagtapos non ay nanatili kami para panuorin ang Fancy Drill ng pinsan ko na nag-aaral doon. Nagulat ako at namangha nung nagpaputok sila ng maraming beses sa kanilang Fancy Drill, hindi ko inakala na tunay na baril ang ginamit nila doon. Sa huling araw namin doon, kami ay nagsimba muna bago mamasyal muli.
Mga Inaasahang Pag Uugali Ng Isang Pangulo Ng Bansa
Nagpunta kami doon sa bahay ng mga kamag-anak namin doon. Ako ay namangha sa kalikasan dito sa Baguio nung pumunta kami sa kanilang bagay. Napakaganda ng taniwin ng mga bundok at gubat. Pagtapos nun ay pumunta na kami ng Burnham Park. Ako ay namangha ulit sa ganda ng kalikasan dito. Hindi ko inakala na may ganitong lugar pa pala sa Pilipinas tila, ayaw ko na umalis dito. Kami ay kumain ng huling hapunan namin dito sa Baguio sa SM Baguio. Namangha ako na pinagsamantalahan ng SM ang lamig sa
Ang naging realisasyon ko sa lakbay na ito ay kahit gaano ka man katakot o kasangayon sa isang bagay na di mo gusto, meron paring mga tao na tutulungan ka upang tulungan ka at magkaroon ng masayang karanasan.
May mga iilang lugar sa Pilipinas na rin ang aking napuntahan ngunit isa ang Palawan sa pinakamagandang lugar sa bansa ang di ko malilimutan sa lahat ng aking binisita. Sa pagpunta ko sa Palawan ay kasama ko ang aking pamilya at walang makakapagsasabi ang saya na aking nararamdaman ng panahong yon. Halina’t samahan nyo ako sa aking paglalakbay sa El Nido, Palawan.
Inihanda na rin namin ng aking ina ang mga dadalhin na mga pangangailangan sa byahe. Nagdala na rin ako ng mga mapaglilibangan roon tulad ng aking mga materyales sa pagguhit. Sinalubong ako ng sariwang hanging dala ng lugar. Mahaba haba ang byahe namin patungo sa aming destinasyon, ang El Nido. Isa raw ito sa sikat na bayan sa Palawan, kung saan mas masisilayan ang gandang taglay ng nasabing pasyalan. Habang nasa byahe ay hindi ko mawari kung ano ang aking matutuklasan sa panibagong lugar na aking bibisitahin. Naiisip ko na ang mga balak kong gawin bago pa man ang aming byahe. Sa aming paglalakbay, ay kung ano-anong magagandang tanawin na ang aking nakita tulad ng mga nagtataasang mga bundok, sari-saring mga halaman at naglalakihang mga puno sa daan. Nasilayan ko rin ang ilang parte ng dagat at ito na angtugon na papalapit na kami sa aming paroroonan. Kitang-kita ko na ang bakas ng ngiti sa mukha ng bawat isa sa amin. Hangad namin na maging ligtas at masaya ang bakasyong ito kasama ang pamilya. Sa wakas, nakarating na rin kami sa El Nido, makalipas ang 6 na oras na byahe. Malapit ang naokupahang naming bahay sa dalampasigan kaya’t laking tuwa ko ng makita ito. Hilig ko na talaga ang pagpunta sa dagat, bata pa lamang ako. Kinabukasan ay nagsimula na ang aming tour sa iba’t ibang islang handog ng El Nido. Malayo pa lamang kami sa mga isla ay kita na ang linaw at ganda ng tubig dagat. Namumukadkad sa puno at mga halaman ang isla. May nakita rin kaming mga hayop tulad ng unggoy. Sa linaw ng tubig ay kitang kita ang mga naglalanguyang mga isda at iba pang matatagpuang lamang dagat. Pumunta rin kami sa kilalang atraksyon ng lugar, ang Underground River. Tila misteryo sa labas ang cave ngunit ibang-iba ito sa loob kung mapagmamasdan. Tila mahika ang nangyari sa pagpasok namin dito. Makikita ang mga naglalakihang bato na nakabubuo ng iba’t- ibang imahe tulad ng mga gulay, ang mahal na Mariang Birhen, si Hesus at Joseph, Jellyfish at iba pa. Hindi ko akalain na masisilayan ko ang ganitong kagandahan sa loob ng isang madilim at katakot takot na lugar. Sa bawat islang aming pinuntahan ay tila walang isa na hindi ka magsisising puntahan. Nakarating rin kami sa Small at Big Lagoon, na tila may pagkakaiba sa tempretura ng tubig. Sa Big lagoon kung saan nagniningning sa linaw ng tubig ay malamig naman ang temperatura ng tubig. Samantalang sa Small Lagoon, kung saan hindi gaanong kalinaw ang tubig ay siya namang init ng tubig rito. Kung anong ganda sa ibabaw ng tubig ay siya ring mahika sa ilalim nito. Nag-snorkling kami kung tawagin at nakita ko ang angking ganda ng yamang tubig sa isla ng El Nido. Samo’t saring mga isda at mga lamang dagat ang aming nakita. Tila ba sa telebisyon ko lamang nakikita ang tanawing ito.
Pdf) Sa Kamay Ng Inaasahan: Natagpuan Ang Madilim Na Kasaysayan (an Assessment Paper On Philippine Society And Revolution By Krissalyn L. Espiritu)
Sa bandang dulo, ay baon ko ang mga magagandang memoryang inihandog sa akin ng Palawan. Tila di masukat kung gaano ako kasaya nang araw na iyon. Maliban sa magagandang tanawin ay kasama ko paggawa ng di malilimutang memorya ang mga mahal ko sa buhay. Ipinagmamalaki ko ang bansang ito at ang pagiging isang purong Pilipino na nananalaytay sa akin. Pagkatapos ng nasabing byahe ay napagtanto ko na hindi na dapat ako lumayo pa sapagkat nasa harapan ko na ang mga magagandang tanawing handog ng Pilipinas.
Simula pa noong bata ako, ilang beses na ako nakarinig ng mga kwento tungkol sa baguio sa aking nanay. Kung gaano kalamig doon, kung paano may hamog na lumalabas na sa bibig nila sa lamig, kung gaano kaganda ang mga tanawin doon, atbp. Ngayon, nabigyan ako ng pagkakataon na pumunta na sa baguio sa wakas. Kasama pa ang buong pamilya ko at pamilya ng tatay ko na siyang dagdag saya sa aking pagpunta doon. Ako ay sabik na sabik na sa wakas makikita ko na ang probinsya ng baguio at ang mga pinsan ko na nakatira doon na noong bata pa ako ko sila huling nakita. Tumagal ng ilang oras ang aming biyahe papunta doon, at nung nakarating na kami dun sa tinatawag nilang “zigzag” ako ay lubhang nahilo, dahil dun hindi tuloy ako nakalabas sa sasakyan upang kumuha ng litrato nung sikat na ulo ng leon.
Nang makarating kami sa baguio ay napagdesisyunan namin na mag-ayos na lamang kami ng aming mga gamit sa cottage sa araw na iyon. Pagtapos namin mag-ayos ng mga gamit, nagkaroon ako ng pagkakataon na humabol sa mga ganap sa aking mga pinsan at iba pang mga kamag-anak. Kinabukasan, maaga kami gumising upang marami kaming mapuntahan. Inuna namin ang pagpunta sa sikat Strawberry Farm. Ngayon lang ako nakakita ng ganun kalawak na taniman ng strawberries. Pangalawa naming pinuntahan ay ang White House. Kami ay kumuha ng maraming litrato sa labas nito dahil bawal pumasok sa loob. Maraming nagbebenta ng pasalubong at napabili kami buong pamilya ng inde sinasadya. Pagtapos non, ay kumain kami ng hapunan sa isang restawran na tinatawag na “Good Taste” ang laki nito at mura ang mga pagkain dito kumpara sa Quezon City. Kinabukasan, kami naman ay pumunta ng PMA. Samu’t sari ng kagamitan at sasakyan na ginamit sa digmaan ang nakita namin doon. Pagtapos non ay nanatili kami para panuorin ang Fancy Drill ng pinsan ko na nag-aaral doon. Nagulat ako at namangha nung nagpaputok sila ng maraming beses sa kanilang Fancy Drill, hindi ko inakala na tunay na baril ang ginamit nila doon. Sa huling araw namin doon, kami ay nagsimba muna bago mamasyal muli.
Mga Inaasahang Pag Uugali Ng Isang Pangulo Ng Bansa
Nagpunta kami doon sa bahay ng mga kamag-anak namin doon. Ako ay namangha sa kalikasan dito sa Baguio nung pumunta kami sa kanilang bagay. Napakaganda ng taniwin ng mga bundok at gubat. Pagtapos nun ay pumunta na kami ng Burnham Park. Ako ay namangha ulit sa ganda ng kalikasan dito. Hindi ko inakala na may ganitong lugar pa pala sa Pilipinas tila, ayaw ko na umalis dito. Kami ay kumain ng huling hapunan namin dito sa Baguio sa SM Baguio. Namangha ako na pinagsamantalahan ng SM ang lamig sa
Tidak ada komentar